Michel Martinus

gedicht: dans maar oude stad
web site Michel Martinus

Michel Martinus
(ps van Jozef Michel Martinus Brummans) werd 1948 in Venlo geboren. Woont sinds 1974 in Harderwijk. Zijn roots liggen in Limburg.

Van hem verschenen de dichtbundels: Ultima Thule (1983) met tekeningen van Hein Burger, Tussen Vlinder en Vuurvlieg (1984) met tekeningen van Hein Burger, Vergeten Landschap (1985), samen met de Gooise schilder Jaap de Ruig. Twee bronnen in ronde huid (1987) samen met de dichter Hadu en met tekeningen van Hein Burger, Nooit meer omzien (1994) met foto's van Roeland Wels en Briesend vliegt wat niet vliegen kan (1998) met ei-tempera schilderijen van Suzanne Duif. In mei 2000 verscheen de bundel over Harderwijk, dans maar oude stad met art-graphics van Hein Burger.

In 1996 voerde de Theaterwerkplaats Harderwijk het toneelstuk Kwaad Bloed, over het verblijf van de Franse dichter Arthur Rimbaud in de stad, op in Harderwijk. Het stuk schreef Michel Martinus samen met Jos Kunne, Martin Dirksen en Johan Hijnberg. In 1998 werd het stuk in Antwerpen opgevoerd.

Er verschenen gedichten van Michel Martinus in een aantal bloemlezingen en in verschillende literaire tijdschriften. In de internationale bundel Honderd Dichters 2 staan 2 Venlose gedichten van de dichter. In juni 2001 verschijnt in België de bundel Een ode aan Wim van Petegem, met daarin vier gedichten van zijn hand.

Niet uitgeven bleven de bundels: Het huis dat bloeit (1985), Impression du bergerie de Bourginel (1993) en de kleine haiku-bundel De zee geeft kopjes (1988).

Suzanne Duif maakte in1998 een zeefdruk met een gedicht van MM. Eerder in 1989 verwerkte de kunstenaar Gerard van der Leck het gedicht Soldaat ben ik in een materieschilderij. In portefeuille zit de (nog) niet uitgegeven roman De doodspeler, waarin 'Het raadsel van de tijd' vorm heeft gekregen.

Michel Martinus schrijft lyrische gedichten die zich vrijwel altijd op de grens van droom en werkelijkheid laten situeren. Zelf noemt hij zijn gedichten ook wel 'eso-romantisch'.

Begin jaren tachtig was hij initiatiefnemer van De Poëziecorrepondentiekring Harderwijk, een dichtkring van vijf leden uit alle windstreken van Nederland. Die kring heeft precies tien jaar bestaan. Tussentijds richtte hij samen met andere dichters de Dichtkring Ermelo, later Dichtkring Apollo, op.

In 1985 ontving hij de Iambe Poëzieprijs en in 1987 de penning van de Stad Nijmegen voor zijn gedicht What's in a name. In 1994 werd hem de Kulting Harderwijkprijs toegekend voor zijn verdiensten op het gebied van literaire en culturele activiteiten. Een jaar later ontving hij van de Gemeente Diest (België) een onderscheiding voor zijn initiatieven ter verbetering van het culturele klimaat tussen Noord en Zuid.

In 1986 stond hij aan de wieg van de Literaire Culturele Stichting Apollo, waarvan hij vijf jaar lang voorzitter, organisator en interviewer was. Hij was negen jaar lang verantwoordelijk voor het Apollo Programmablad. Op dit moment vervult hij binnen het bestuur van Apollo nog steeds de functie van organisator en is hij hoofdredacteur van het literaire tijdschrift Lyra.

In mei 2000 verscheen de bundel dans maar oude stad met stadsgedichten en stadsgezichten, waarvoor Hein Burger art-graphics maakte. De cyclus werd tijdens Kulting Harderwijk gepresenteerd en een bewerking werd in dans en gesproken vorm vertoond door het euritmie-ensemble Aloha uit Den Haag. De popgroep Dub Date bracht enkele van de gedichten op muziek ten gehore.

In 2005 heeft Michel Martinus een weblog geopend.