|
|
Kerstboom |
||
|
Op de Markt in Harderwijk staat voor het eerst sinds jaren geen vijftien meter hoge kerstboom. In plaats daarvan zijn de lindebomen rondom het Marktplein versierd met kleine lichtjes. Hele minuscule lampjes die erg in de mode zijn. Je ziet ze overal. Driemaal hulde voor degene die deze versiering bedacht heeft. Of het nu de gemeente Harderwijk is of de Ondernemersvereniging Binnenstad of misschien de horecabazen van de Markt, proficiat! Eindelijk eens niet een woudreus omgezaagd ter opleuking van het winkelcentrum, maar gewoon de bestaande bomen een lichtende verfraaiing omgehangen. |
Het mag dan traditie zijn om imposante kerstbomen te plaatsen, eigenlijk is het een belachelijke gewoonte. Ook al hanteren ze dit gebruik van New York tot Hong Kong en van Singapore tot Londen, het blijft barbaars om zulke bomen om te zagen, louter voor kortstondig vermaak. De kerstbomen hebben twintig jaar staan groeien om uiteindelijk drie weken af te sterven op een pleintje, voor wat winkelplezier van verwende westerse consumenten. Gelukkig doen we daar dit jaar in Harderwijk niet aan mee. Die lichtjes in de lindebomen zijn veel leuker.
|
|
|
|
||
Einde popmuziek |
||
|
Popmuziek is dood. Geen mens geeft nog om popmuziek. Het is raar om te zeggen en waarschijnlijk zijn veel mensen het niet met me eens, maar ga maar eens na. Vroeger had je echte popmuzikanten met eeuwigheidswaarde. Over duizend jaar weten we nog wie John Lennon was, of Mick Jagger. We kennen Prince nog en Madonna. Maar na Kurt Cobain is de popmuziek eigenlijk doodgebloed. Schoolkinderen interesseren zich nauwelijks meer voor popmuziek. Ze gaan veel liever balletten of op klarinetles dan eenzaam in een oefenruimte hun eigen protestsongs in te studeren. Popmuziek is voor bejaarde hippies. Een enkele scholier koopt nog wel eens een cd van Krezip, maar dat zijn uitzonderingen. Ceedees zijn ook zo verschrikkelijk duur tegenwoordig. Liever mp-drietjes downloaden van het internet. Maar met een gedownload ceedeetje heb je niks in je hand om trots op te zijn. Geen held waar je naar kan kijken. K3 en Las Ketchup verkopen nog wel wat singletjes, maar dat is voor kleuters en dronken wintersporters. Ook in Harderwijk is de popmuziek dood. Er bestaat geen fatsoenlijk popgroepje meer. Vroeger had je Burning, altijd en eeuwig paraat. En je had de Pitsurual Oksl Locks, herrie met langdurig bestaansrecht. Maar wat heb je nu nog helemaal? |
Okee, The Flamin Stars spelen nog altijd, maar dan hebben we het echt gehad. Met popzaal Park3 gaat het ook al niet super. Er wordt weinig georganiseerd. Kennelijk is er geen publiek voor popconcerten. De Harderwijkse bluesroute, elk voorjaar en elk najaar in de kroegen van de binnenstad, is dit najaar niet gehouden. Festival Aaltjespop schijnt geen bestuursleden meer te hebben en gaat misschien volgend jaar zomer niet door. Kortom, huilen met de pet op in de popmuziek. Gelukkig is er altijd hoop in bange dagen (de ware kerstgedachte). Ook in Harderwijk. Die hoop komt van een café dat net zo vaak van eigenaar wisselt als een normaal mens van onderbroek. Tegenwoordig heet het café naar zijn bazen Ed en Fred. Het zit in de Bruggestraat, tegenover coffeeshop Uzay. In het café van Ed en Fred komen concerten. Elke vrijdagavond een hardrockoptreden, al zeer binnenkort. Misschien deze week al wel de eerste. Ik ben benieuwd hoe dit afloopt. De popmuziek is dood, leve de popmuziek! |
|
|
|
||
De zak van Sinterklaas |
||
|
Ik heb een cadeautje van Sinterklaas gekregen. Het stelde weinig voor, maar dat hoeft ook niet. Het was namelijk voor het eerst sinds jaren dat ik weer wat kreeg. Sinds heel erg lang heb ik nooit meer een Sinterklaascadeau mogen ontvangen. Mijn eigen schuld. Ik ben stout geweest. Ik heb namelijk jaren en jaren achter elkaar Sinterklaas voor een idiote lul uitgemaakt. Een schimmelig sprookje, vond ik hem op andere tijden. En het ergste scheldwoord dat ik Sinterklaas ooit naar zijn grijze kop heb geslingerd was 'verklede pedofiel'. Geen wonder dus dat de goedheiligman niet zo over mij te spreken was. Met veel tamtam arriveert hij ieder jaar in de haven van Harderwijk, maar hij wilde me nooit zien. Als hij een bril op heeft ziet hij me niet, als hij zijn contactlenzen in heeft ontwaart hij me niet, en als hij geen bril op heeft dan ziet-ie me ook niet. Ga eens langs de opticiën, heb ik weleens gezegd. Maar van dat welgemeende advies werd de Sint al evenmin vrolijk.
|
Soms lijkt Sint Nicolaas erg op een paar bekende mensen in Harderwijk. Hij heeft wel eens geleken op Evert ten Hove, die ijscoman uit de Wolleweverstraat. En hij heeft ook wel eens als twee druppels water geleken op Kees Kooijman, de vroegere wethouder. Nou groeten Evert en Kees mij soms vriendelijk, dus aan hen kan het niet liggen. Maar ze hadden geen goed woordje voor me gedaan bij de Sint. Waarom ik dit jaar dan wel een cadeautje mocht ontvangen is me een raadsel. Ook al was het maar een klein presentje, ik ben weer in genade aangenomen. Ik denk dat de reden heel droevig is en ik zal het heel zachtjes verklappen. Op voorwaarde dat niemand het doorvertelt. Sinterklaas wordt oud, dement en doof. Hij is gewoon vergeten dat ik hem zwart gemaakt heb. De vriendelijke grijsaard heeft dit jaar niet gehoord dat ik weer oneerbiedig was en zijn mooie kazuifel een mottenballenjurk genoemd heb. Dat ik zijn schitterende mijter uitgemaakt heb voor een truttenmuts. Die ouwe man is op zijn retour. O, er wordt geklopt op de deur. Wie zou dat zijn? |
|
|
|
||