schrijf
Jantje - Jantje's
Inhoudsopgave
op deze pagina (22):
Gestolen vuurwerk
- Ter Nagedachtenis -Michellin- Lullig - Viskraam
|
|
Viskraam |
||
|
De viskraam op de Markt van Harderwijk wordt afgebroken. De aloude kraam van Jan van Bijsteren. Een monumentaal onderdeeel van Harderwijk. Al meer dan 25 jaar een attractie. Zeer gewaardeerd door toeristen en door Harderwijkers. Gesloopt. Een openbaar toilet komt ervoor in de plaats. En het ergste is: de gemeente Harderwijk heeft dit verzonnen. Zogenaamd op aangeven van burgers, die tijdens stadsgesprekken hebben geklaagd over de viskraam. Ik geloof er niks van. Helemaal niks. Dit is verzonnen door bestuurders die te lang op hun stoel zitten en van gekkigheid niet meer weten waar ze ons belastinggeld aan moeten uitgeven. Want slopen van de karakteristieke viskraam kost een vermogen. De pachter is een visboer uit Spakenburg, die nog vijftien jaar pachtrecht heeft. Hij verdient een goeie boterham in deze viskraam, want het is er altijd druk. Zijn vrouw heeft er een inkomen, net als zijn dochter. |
De gemeente Harderwijk moet dit afkopen. Vijftien keer een jaarwinst, plus vijftien keer een jaarsalaris van twee werknemers. Dat kost gauw een miljoen euro. Het gemeentebestuur van Harderwijk is het spoor bijster. Het gebouwtje is helemaal niet lelijk. Het is een tijdsbeeld. Een van de overblijfselen van de Harderwijkse architect Posthumus. Slopen maar! Geen benul van plaatselijke waarden. Het stadsbestuur is gek geworden. Rond de kerst werd al een geldverslindende jacht op gang gezet tegen bewoners van vakantiehuizen. Een razzia op eigen burgers. En nu dit. Een Hrderwijker stuurde me een mail, waarin een goeie suggestie stond. Die neem ik hier letterlijk over: 'Ik vind dat de viskraam moet blijven staan en dat het openbare toilet maar bij de burgemeester voor de deur moet worden neergezet. Iets wat 25 jaar of langer bestaat doe je toch niet zomaar weg? Ik weet iets beters: laten we het gemeentebestuur vervangen door de plaatselijke fanfare. Dan komt er nog eens een positief geluid uit dat gemeentehuis'. Hulde voor deze aanbeveling.
|
|
|
|
||
Lullig |
||
|
Bij winkelcentrum Tweelingstad in Harderwijk gebeuren soms vreemde dingen. De winkeliers vinden dat de boel verpaupert. Het heeft te maken met daklozen uit het opvangcentrum aan de Thorbeckelaan. Uit heel Nederland overnachten er tegenwoordig zwervers in Harderwijk. Maar veel gasten zijn vaste bewoners. Ze kunnen zich bijna laten inschrijven op de Thorbeckelaan. Daklozen zijn anders dan doorsnee Harderwijkers. Er is iets in hun hoofd,
waardoor ze zwerver zijn geworden. De meeste daklozen gedragen zich niet
hinderlijk. Ze geven ze de stad een veelkleuriger uiterlijk. Een uiterlijk
waar opvallend veel blikjes bier bij horen. |
Vooral de laatste tijd is het bont. Harderwijk heeft er sinds enige tijd een asociale dakloze bij. Een man uit Hierden, met wie geen land te bezeilen valt. De Hierdenaar jaagt winkelend publiek de stuipen op het lijf door ze uit te schelden. Hij staat voor de ingang van de supermarkt te gillen, waarna mensen ergens anders boodschappen gaan doen. Voor buitenstaanders is de man een bezienswaardigheid. Hij loopt met
zijn lul uit zijn broek parmantig voorbij de kapsalon. Binnen zitten
de klanten te gillen. Met zijn piemel zwaait de dakloze naar de ontstelde
dames. Dan gaat hij bij de snackbar naar binnen. Het geslachtsdeel wappert
nog lustig rond. Meneer de Hierdenaar (geen familie van de beroemde schaatser)
sjort en trekt nonchalant aan zijn zwerverspik. Kinderen lachen. Een
oudere vrouw krijgt bijna een hartinfarct. Als de politie arriveert,
wordt de exhibitionist in zijn blote kont het arrestantenbusje in geduwd.
Maar een uur later is hij terug om zijn show weer op te voeren. Hij is
niet snel bevredigd. Misschien komt het doordat er iets los zit in zijn
hoofd?
|
|
|
|
||
Michelin |
||
|
Heeft u het al gehoord? Harderwijk heeft zijn tweede Michelinster. Culinair klaarkomen op de Vischmarkt. We hadden natuurlijk al sterrenrestaurant Olivio. Maar nu is er ook een ster toegekend aan 't Nonnetje, eveneens aan de Vischmarkt. Twee sterrenrestaurants op nog geen honderd meter van elkaar. Dat is uniek in Nederland. Nergens zijn twee sterrenrestaurants aan één plein te vinden. Zit de een vol, dan kan je altijd nog bij de ander naarbinnen. ''t Nonnetje is op dinsdag en woensdag gesloten, Olivio is op zondag en maandag dicht. Sluit mooi op elkaar aan. Bij Olivio kan je smullen van de bovenste plank. Echt het lekkerste
van het lekkerste. De kaart biedt hetzelfde als alle andere chique restaurants
in Nederland. Tarbot, reebout, zwezerik. Oesters, coquilles en ganzenlever.
Beetje voorspelbaar, maar zo perfect klaargemaakt dat niemand het de
kok nadoet. Als je geen wijn drinkt blijft het redelijk betaalbaar.
|
Bij 't Nonnetje hebben ze een andere formule. Kok Omar Dahak heeft een Mediterrane achtergrond. Hij doet graag gek. Eerder had hij ontbijtkoek met spek als voorgerecht. Nu is er geconfijte eendenpoot. Zoiets bedenk je thuis niet. Wat eten we vanavond? O, niks bijzonders. Zoete eendenpoten. Hoofdgerecht: In aardappel gebakken kabeljauw. Aardappel extra large en daar de kabeljauw instoppen? Nooit geweten dat er zulke grote aardappelen bestonden. Nagerecht: sechuanpeperroomijs met een warme sabayon van Pedro Ximenez. Doe maar raadselachtig. Valt niks van te maken. De kok kan ons alles voorzetten, zonder door de mand te vallen. De onbegrijpelijke termen op de kaart hebben de keurmeersters van Michelin niet afgeschrikt. Januari, sterrenmaand. Harderwijk valt in de prijzen. Hoera. Snel reserveren, voordat de prijzen omhoog gaan. Want Michelin staat gelijk aan duur. Vlug, rap, gauw. Straks is het te laat. Dan moeten we onze eigen eendenpoten gaan bakken. Daar ben ik niet zo'n ster in. Ik voorvoel een ernstig debacle. |
|
|
|
||
Ter nagedachtenis |
||
|
De horeca in Harderwijk is in beweging. Restaurants en cafés zijn altijd in beweging. De ene keer pakt het slecht uit, de andere keer goed. Zullen we een paar veranderingen dooornemen? In Pizzeria Roma in de Bruggestraat zit tegenwoordig Pizza Pinochio. Liefhebbers van vlees hebben geluk, want er zit een steakgedeelte op de menukaart. Discotheek White Stone in de Bruggestraat is getransformeerd tot dancing Champagne. Alles beter dan leegstaande panden, ook al beloven de strenge huisregels op de voordeur weinig goeds. In het leegstaande pand De Buren van Stoppels aan de Stationslaan zit
sinds kort het loungerestaurant CU@7, oftewel See You at Seven. Ook een
vooruitgang, want die tent stond alweer een tijdje leeg. Zelfs de voormalige
Drukkerij aan de Vijhestraat is sinds kort bezet. Eindelijk. Na heel
lang getouwtrek is de gemeente Harderwijk toch over de brug gekomen met
een horecavergunning. Restaurant De Oude Drukkerij heeft zijn deuren
stilletjes geopend. Zonder grootse receptie. Wat je er kan eten weet
ik niet. Toen ik naar binnen wilde stond er een waarschuwing op de deur: ‘u
kunt niet met creditcard of met pin betalen’. Volgens mij is dat
ongeveer het slechtste wat een restaurant kan verzinnen, want iedereen
betaalt met een kaart in een restaurant. Logisch dat er weinig klanten
zaten bij De Oude Drukkerij.
|
Nog een nieuwtje: leegstaand restaurant IJsselmeer schijnt verkocht te zijn. Zal eens tijd worden. Restaurant C’est Bon in de Hoogsttraat staat al een week of acht leeg. Wat daar aan de hand is weet ik niet, maar de eigenaar lijkt met de noorderzon vertrokken. Hij had zo’n haast dat hij de gedekte tafels heeft laten staan. En dan tot slot nog een somber bericht: Arnold Posthumus is dood. Arnold van hotel Monopole. Hij zou café Brugge aan de Bruggestraat gaan oplappen. Hij had de gemeente eindelijk zover dat er een vergunning afgeven werd.
Pas 61 jaar. Arnold die ongeveer alle horecatenten in de Vijhestraat
en in de Bruggestraat in eigendom heeft gehad. Plotseling overleden aan
een hartstilstand. Hij had zich vast te veel opgewonden. Dat deed-ie
zijn hele leven al. Hoort bij de horeca. Er zit steeds beweging in. Maar
of dat altijd even gezond is? Ik weet het niet.
|
|
|
|
||
Gestolen vuurwerk |
||
|
Goeie voornemens voor 2004, wie heeft ze niet? Ik wel. Veel geld verdienen, heel vaak op vakantie gaan, lekker uit eten gaan in Harderwijk, nieuwe auto kopen. Mooie voornemens, maar wel behoorlijk utopisch. Misschien een beetje hoog gegrepen. Dat dacht ik op oudejaarsdag toen ik rondliep door Harderwijk. Overal
zag ik jongelui met vuurwerk schieten. Marokkanen waren opeens vrienden
met Nederlanders, Turken liepen te lachen met Iraniërs en ik kreeg
een hand van een Chinees. Zomaar. Vrachten knallers werden afgeschoten.
Bankrekeningen vol gingen tegelijk de lucht in. En iedereen was eensgezind.
Niemand liep te mopperen. Of het moet het incontinente omaatje geweest
zijn dat bij elke knal in haar broek plaste van angst. Haar laatste restje
spierbeheersing was verdwenen. Sneu, maar het woog niet op tegen het
plezier van de grote groepen jongeren. Ik was een beetje blij.
|
Totdat ik bij een jongen in huis kwam. Ik was nog nooit bij hem geweest, maar ik raakte met hem aan de praat. Hij wilde me graag wat laten zien. In de keuken lag een gigantische hoeveelheid vuurwerk. 'Hoe kom je daaraan?',vroeg ik. Hij lachte geheimzinnig. Na wat aandringen gaf hij toe: het was gestolen vuurwerk. De jongen keek stoer. Hij zou de hele avond schieten. Alsof zijn leven er vanaf hing. Zijn jaarwisseling was geslaagd. Ik vroeg of hij ook nog even zijn vader en moeder een hand ging geven om twaalf uur. Of een kus. De jongen keek me aan alsof ik een oneerbaar voorstel had gedaan. Z'n moeder? Hij hoorde op straat. Hij dacht niet eens aan zijn moeder. Ik heb mijn goede voornemens bijgesteld. In 2004 ga ik wat vaker bij
mijn moeder op bezoek. En met mijn vrienden praten, echt lang praten.
Ik zie af van veel geld verdienen, ik hoef niet op vakantie, lekker eten
sla ik maar over. En vuurwerk hoef ik al helemaal niet. Een heel klein
beetje gelukkig worden, daar ga ik voor. Al is het maar een ietsjepietsje.
Da's wel genoeg. Samen met mijn moeder. Zelfs al wordt ze incontinent.
|
|
|
|
||