Opscheppen over Harderwijk

In deze natte wintermaanden moet ik vaak denken aan vakanties. Gek is dat. En als ik aan vakanties denk, dan herinner ik me ook een eigenaardig fenomeen. Heel vaak kom je op vakanties Harderwijkers tegen. Zo was ik een keer tijdens een fietsvakantie in Engeland. In het dorpje Stratford-on-Avon ging ik op een camping staan bij een boer. Achter het erf op een weilandje. Er stond 1 andere tent. Bleken de bewoners uit Harderwijk te komen. De wereld is klein.
Een andere keer was ik in Israël, met een georganiseerde rondreis. Tot mijn verrassing was de gids een Ermelose, bijna Harderwijkse dus. En weer een andere keer was ik in Midden-Amerika met een rondreis, zat er een mevrouw uit Harderwijk in de groep. Ze heette Puck een woonde twee straten verderop.

Ze schepte op over de vele zwaluwen die in de zomer in Harderwijk zitten. Steeds als ze iets over de stad vertelde riep ze mij erbij. Vooral als haar gespreksgenoten een beetje ongelovig begonnen te kijken. Want ze schepte graag op over de stad.

Opscheppen over Harderwijk, dat hoor je Harderwijkers doen die je tegenkomt op de gekste plaatsen ter wereld. Eigenlijk zou het mooier zijn als we ook in Harderwijk zelf een beetje over de stad zouden opscheppen. Lekker trots zouden zijn op onze mooie plaats. Maar ja, als het steeds maar regent en koud is, dan is er weinig om vrolijk van te worden. Dan denk je alleen maar aan vakanties. Aan vakanties waar je kan opscheppen over Harderwijk.

07-01-2001

Knallen

Nieuwjaar

Nieuwjaarsnacht in Harderwijk. We knalden er weer voor miljoenen aan vuurwerk doorheen. Alsof er geen Enschede is geweest. Een mens moet toch fun hebben? Toch knetterde en bomde het deze jaarwisseling minder dan anders. En dan bedoel ik niet tijdens de jaarwisseling zelf, maar de dagen ervoor. De weken ervoor. De maand ervoor. Want meestal schieten de eerste rotjes al ergens in november de lucht in. Vooral in de omgeving van scholen en in de binnenstad. Dit jaar was het allemaal veel later.
Met Kerst had ik in Harderwijk nog geen strijker gehoord. Gek eigenlijk. Hoe het kan weet ik niet. Ik heb geen idee. Want tijdens oud en nieuw heb ik wel degelijk illegaal vuurwerk gehoord. Van die honderdduizendklappers, op de Harderwijkse zwarte markt voor honderdvijftig gulden te koop.

Maar waarom nou bijna niemand al op 15 december of desnoods op 26 december die vette klappers afstak is me een raadsel.

Natuurlijk zal er wel wat geknald hebben, maar ik heb het in elk geval niet gehoord. Ik geloof absoluut niet dat de Harderwijkse jeugd liever is geworden, braver. Nee, ik moet er niet aan denken. Helemaal niet leuk zelfs. Maar wat dan? De politie heeft niet beter zijn best gedaan, want dat helpt namelijk niks. Geen mens laat zich door de politie afschrikken bij het kopen van pakken strijkers.
Wat dan? Wat?

Harderwijk, wat is er met de ondeugende pubers aan de hand? Eigenlijk vind ik het maar een vreselijk idee, als de jeugd opeens zo lief is. Stout zijn hoort erbij, anders is het leven niet leuk. Bij deze roep ik alle stoute, dwarse, recalcitrante, puberale, ontevreden, krengerige, vervelende, koppige en boze jongelui op om er volgend jaar eens extra op los te knallen. Al ver voor oud en nieuw. Want dan weten we dat jullie er nog zijn.
De jeugd heeft de toekomst. Zonder jeugd geen toekomst. Als ik volgend jaar op Sinterklaaasavond knalharde bommen hoor, dan is mijn toekomst veilig.

03-01-2001

Prak 3

Nog even over lekker eten. Vorige week mopperde ik dat er in Harderwijk zo verschrikkelijk veel verschillende restaurants zijn, maar dat ik ze eigenlijk allemaal niet geweldig vind. Naar aanleiding van mijn gemopper is Harderwijk-Online een enquête gestart over het beste restaurant van de stad en wat blijkt?
Er is geen beste restaurant, althans, nog niet. De stemmen worden gelijk verdeeld over de etablissementen. Allemaal één of twee stemmen. Alleen Pizza di Mama scoort iets beter, met vier stemmen. Maar ook dat is nog mager. Wel gelukkig dat we zo verdeeld zijn, anders zaten we met z'n allen steeds in dezelfde tent.
Even aankijken nog maar, waar dat heengaat met die enquête. Of er leuke tips uitkomen. Want dat ik een keer bij Pizza di Mama moet gaan eten is bijna onvermijdelijk.

Waar iedereen echt een keer moet gaan eten in Harderwijk is een nieuwe eetgelegenheid. Daar mag ik best reclame voor maken, want het is geen commercieel restaurant. Het is meer een soort eetclubje eigenlijk. Het heet Prak3 en het wordt gehouden in jongerencentrum Park3. Omdat het jongerencentrum geen jongerencentrum wil zijn is iedereen er welkom.
Ook ouderen. Een keer per week kan je bij Prak3 terecht voor een goedkope hap. Voor een tientje wordt je helemaal volgestampt. Het grappige is dat de bediening bestaat uit verstandelijk gehandicapten. Die mensen vinden het geweldig om het eten te serveren. Soms snappen ze niks van de gasten, maar dat maakt het eten bij Prak3 extra leuk. Dan vraag je of je kan pinnen, maar de ober weet niet wat dat is. Zonder pardon eist hij contant geld. Of je zet je servet op een andere plek op de tafel, maar de ober plaatst hem met een stalen gezicht weer terug op de oude plek. Daar stond het servet namelijk keurig.

Een belevenis, eten bij Prak3 in Park3. Je moet wel reserveren want er is maar beperkt plek. Op welke avonden Prak3 zijn keuken open heeft ben ik even vergeten, en de website van Park3 biedt ook geen uitkomst. Maar geen nood. Eén telefoontje is genoeg. Want de gewone restaurants in Harderwijk, daar heb ik nog geen zicht op. Misschien komt dat na de enquête wel. Maar Prak3, dat is eten voor je plezier.

10-12-2000