De Banjer

Coffeeshop De Banjer in de Bruggestraat in Harderwijk wordt opgeknapt. Het plan voor de restauratie ligt ter inzage bij de gemeente Harderwijk. Over een paar maanden gaan ze beginnen met de klus. Dat zal een keer tijd worden. De Banjer staat al twee jaar dichtgespijkerd lelijk te zijn, sinds de gemeente Harderwijk de coffeeshop heeft gekocht. Hoewel De Banjer vroeger al nooit het knapste eendje in de bijt was, is het dichtgetimmerde pand nu wel superrot.

Een afzichtelijke plek in de mooie Harderwijkse binnenstad. Het gebouw staat bijna op instorten. Het valt me mee dat de buitenmuren nog overeind staan. Het pandje lijkt op een stonede man die elk moment ter aarde kan vallen en zich met trillende benen nog wankelend staande houdt. Twee jaar intensieve verwaarlozing eisen hun tol. Toch moet het pand ooit mooi geweest zijn. Het is vijfhonderd jaar oud.
Zeldzaam oud.

Ik hoop dat de gemeente Harderwijk die opknapbeurt serieus neemt. Dat er straks weer een prachtig gebouwtje staat. Een reclamebord voor Harderwijk.

Maar op de een of andere manier heb ik er niet veel hoop op. Ik zie steeds het tegenoverliggende pand van Scapino voor me. Niet bepaald het toonbeeld van creativiteit. Ik zie ook steeds het gat aan de Smeepoortstraat voor me, waar ooit een brand woedde. Een gapende wond in de antieke binnenstad. De reden is triviaal maar waar. Geld is allesbepalend. Iets moois bouwen is duur. Bijna nooit is daar geld voor.

Projectontwikkelaars denken niet aan fraaie panden. Die denken slechts aan winst. Waarom ik zo bang ben weet ik niet, maar elke keer vrees ik dat de gemeente Harderwijk niks beter is dan die ordinaire aannemers. Dat geld ook voor de gemeente Harderwijk het enige motief is. Dat er straks dus iets afschuwelijks staat op de plaats van De Banjer. Terwijl een stad als Harderwijk duizenden toeristen trekt vanwege zijn oude pandjes. Die oude pandjes leveren dus gewoon geld op. Maar dat realiseert niemand zich. Ik ben bang dat ik straks door de Bruggestraat loop en denk: was De Banjer er nog maar. Beter een coffeeshop met een slechte naam in een pand dat deugt dan de meest presitigueze winkel in een pand dat zeer doet aan je ogen.
Maar ja. Misschien wordt er voor een keer nagedacht. Laat me in vredesnaam ongelijk krijgen met met angstige voorgevoel!

Reageer! schrijf Jantje

datum

Speurhond

Internet is net een speeltuin. Vooral omdat er steeds betere zoekmachines komen, die gratis allerlei leuke info voor je opzoeken. Toen ik in 1995 in zoekmachine Altavista het woord 'harderwijk' intoetste kreeg ik misschien tien hits, waarvan zes afkomstig van dezelfde webpagina. Nu is dat wel anders. Neem nou Google. Laatst won Google een Webby.

Google is geen hond, zoals ik in eerste instantie dacht, maar een zoekmachine. Een Webby is een prijs voor de beste internetpagina, beetje vergelijkbaar met een Grammy voor cd's of een Oscar voor films. Google bleek de beste. Ik had nog nooit met Google op het internet gespeeld, dus liet ik me door dit nieuwe hondje uitlaten. Zoekwoord 'harderwijk'. Gelukkig vond Google (hij heeft een goeie neus) meteen onze website harderwijk-online.net. Maar hij vond meer. Oneindig veel pagina's eigenlijk.
Uren ben je bezig als je alle sites over Harderwijk bekijkt. En er zitten hele leuke tussen. Bijvoorbeeld de pagina 0341-harderwijk, wat een soort startpagina is met Harderwijkse bedrijven, kerken en kroegen. En de pagina www.bezichtig.nu/bart/tekoop/harderwijk.html. Daar wordt een miniatuurboot te koop aangeboden. Een reproductie van het stoomschip Harderwijk uit 1904.
Hier volgt een stukje geschiedenis van de stoomboot met de naam Harderwijk, gejat van deze pagina:

Uit onvrede met de bestaande achterland verbindingen, besloot de KNSM (Koninklijke Nederlandse Stoomboot Maatschappij) te Amsterdam, in 1903 tot de oprichting van een eigen Rijnrederij onder de naam "Nieuwe Rijnvaart Maatschappij" (NRM).

Een van de direkteuren der KNSM, de heer Den Tex, bedacht dat alle namen van deze schepen op "wijk" moesten eindigen. Vandaar dat de nieuwe rederij onder de oudere Rijnschippers beter bekend is als de "Wijkdienst". De nieuwe rederij liet een serie, voor die tijd moderne, stoomvrachtschepen bouwen die meestal een lengte van 67 meter hadden.

In de zomer van 1904 werden echter ook een drietal kleinere schepen in gebruik genomen, waarvan de Harderwijk er één was. Het was een op snelheid gebouwd schip, zeer geveegd maar daardoor met een beperkt laadvermogen. Ook de stoommachine met bunkers en ketel nam veel ruimte en gewicht in beslag.

In 1952 volgde ombouw tot motorschip. Het schip is in 1965 verkocht naar Zwolle en kwam in de vaart onder de naam Volharding. Dit soort schepen was echter in die tijd niet meer economisch, zodat het schip in 1977 werd gesloopt te Wormer.

Antieke foto van het schip Harderwijk op de website. Belachelijk zulke verhalen. Maar wel leuk. Of het nou klopt of niet, ik vermaak me prima met dit soort nutteloze informatie. Zoals een geboortetelling in Harderwijk uit 1830, die ik ook met Google vond. Volgens deze website van Oudheidkundige Vereniging Herderewich hadden de straten in de Harderwijkse binnenstad in 1830 allemaal buitengewoon hoge huisnummers. Vischmarkt 440 of Rabbistraat 680. Lijkt me niet helemaal betrouwbaar. Maar wat maakt het uit? Ik heb me weer uitstekend vermaakt op het internet, en ben ondertussen absoluut helemaal niks wijzer geworden. Is dat geen prima afspiegling van de tijdgeest in Harderwijk, anno 2001? Of slaat het me nu in de bol? Misschien moet ik toch eens wat meer in de zon gaan zitten.

Reageer! schrijf Jantje

31 juli 2001

Azijn

Aaltjespop 2001

Aaltjespop was in een tent dit jaar. En dat was maar goed ook. In de week voorafgaand vielen de mussen van het dak van de hitte. Besmuikt werd er gelachen om de voorbereidingen op de Stille Wei, waar tenten verrezen. Vrachtwagens arriveerden met vloerdelen, 26 meter breed en 45 meter lang. Een paar uur later stond een reusachtige blauw-gele tent aan het Wolderwijd. Stemmig in de kleuren van Harderwijk. De zon schroeide op het tentdoek. Binnen was het niet uit te houden zo heet.
Maar zaterdag sloeg het weer om. Rond drie uur 's middags stortte de eerste bui uit de lucht. Festivalgangers vluchtten de tent van Aaltjespop in. De muzikanten op het podium konden het slechte weer wel waarderen. De kraamhouders die kleren en sieraden verkochten minder. Maar het werd weer zonnig, met een enkel buitje tussendoor. Even naarbinnen, en weer even naarbuiten.
Tot 's avonds om een uur of tien. Toen was het definitief afgelopen met het droge weer. Toen kropen alle popmuziekliefhebbers van Harderwijk bij mekaar in een tent. Gelukkig stond er binnen ook een tap van Heineken. Popmuziek in een tent is leuk, maar er moet wel wat te drinken bij zijn.

Met z'n allen op een kluitje. Harderwijk, stad van 40.000 mensen heeft vijfhonderd liefhebbers van popmuziek. Dat is een op tachtig. Daarmee scoren we een absoluut record in Nederland. De stad met de minste popliefhebbers. Je moet wat doen om op te vallen.
Daar kwam nog een extra diepterecord bij. Gevestigd door Aaltjespop. Aaltjespop, het festival met de slechtste wijn ter wereld. Wat was die wijn goor! De barjongens boden hun excuses aan voor dat zure bocht. Een goeie azijn smaakt beter. 'Echte festivalwijn', lachtte een van de jongens zuur.
Over azijn gesproken. Laat mij even azijnpissen. Dat is tenslotte een taak van Jantje. Aaltjespop was leuk in een tent. Professionele apparatuur, goeie muziek, hooguit een paar agenten te veel. Maar Aaltjespop was ook een beetje zuur met zulke takkewijn en met zo weinig popliefhebbers. Volgend jaar maar een co-sponsor zoeken in de wijnwereld. Boort Aaltjespop meteen een nieuwe doelgroep aan.

Reageer! schrijf Jantje

datum

Zwaluwenzomer

De Harderwijkse binnenstad zit vol nesten met huiszwaluwen. Prachtige diertjes die onder houten dakgoten hun nesten bouwen.

Waarom het er nu zo veel zijn is absoluut onduidelijk. Zelfs vogelkenners snappen er niks van. Want er is niks veranderd in Harderwijk. Toen het Dolfinarium vier jaar geleden een lagune bouwde kwamen de vogeltjes voor het eerst. Vogelspotters dachten dat de bouwput zwaluwen aantrok omdat de vogels makkelijk materiaal uit de bouwresten konden halen voor hun nesten. Maar die theorie klopt niet. Al jaren is er geen bouwput meer te vinden, maar de zwaluwen blijven komen.
Voor mij brengen zwaluwen geluk. Zoveel zwaluwen betekent dat Harderwijk in zijn goede jaren is beland.
Eén zwaluw brengt nog geen zomer, maar honderden zwaluwen maken het hoogzomer. Laten we er van genieten voor het te laat is.

Reageer! schrijf Jantje

1 juli 2001

Massada

Afslag 2001

Het Harderwijkse festival Afslag was dit jaar voor het eerst in concertzaal en voormalig jongerencentrum Park3. Normaal is Afslag altijd aan de Boulevard. Soms in een heleboel tenten, dan in een kleine tent, een andere keer in een hele grote tent. En altijd regende het. Of het nou in september, in augustus of in juni werd gehouden. Afslag = regen. Dit jaar was Afslag niet meer aan de Boulevard. Die tenten waren te duur, heb ik ergens gelezen. Meteen hield ook de regen op. Het was idioot mooi weer de afgelopen dagen.

Dit jaar had Afslag drie avonden muziek. Andere jaren vijf avonden. Vijf avonden muziek, maar soms ook cabaret of theater. Minder uitgebreid dus. De muziek wordt steeds duurder, las ik in de krant. Niet meer te betalen, ook niet met een waslijst aan sponsors. Die sponsors staan nog steeds op de lijst van Afslag, maar ze kwamen niet meer kijken. De sponsorheren geloven het wel. Ze durven zich niet in Park3 te vertonen.

Ondanks het kleinere en de andere locatie was Afslag leuk dit jaar. De Tröckener Kecks zijn altijd goed, zelfs al is de zaal of de tent half leeg. Racoon was een stuk beter dan vorig jaar op Aaltjespop en Massada was geweldig.

Massada was beter dan ze in het verleden ooit geweest zijn. Massada is een groep Molukkers die Latinmuziek maken. Vreemde combinatie, maar het werkt. Een tijdje lang in de zeventiger jaren hadden ze bijnaam 'de Nederlandse Santana'. Daarna gingen ze op de zwijmeltoer. Beetje Ramonamuziek, van dat gladdejongensgegeil. Daarna stopten ze.
Nu zijn de broertjes Manuhutu terug. Negen man sterk. Of nee, acht man en achtergrondzangeres Tina. De homomuziek hebben ze definitief de deur uitgedaan. Het is weer percussie, nog meer percussie, drums, bongo's, conga's, bekkens, en nog meer percussie. Zang doet nog mee, maar had net zo goed weggelaten kunnen worden. Gitaar, bas en orgel duelleerden met al die drums. Helemaal goed. Totaal swingend. Niet voor niks had de gitarist van Massada een T-shirt aan met de kop van Carlos Santana erop.
Het is duidelijk waar Manuhutu de mosterd haalt.

Met Massada had Afslag een hit in huis. Ook al kennen we de truc inmiddels, ook al is het festival niet vernieuwend, toch was het leuk. En daar gaat het toch om?
Van mij mag Afslag volgend jaar weer in Park3. Van mij mag Afslag volgend jaar weer van die ouwelullenmuziek brengen. Beter een ouwe lul die het naar zijn zin heeft in een voormalig jongerencentrum dan een jongeheer die zich staat te vervelen op een zogenaamd hip feest.

Reageer! schrijf Jantje

24 juni 2001