Jan(tje)
terug schrijf Jantje - Jantje's Inhoudsopgave
op deze pagina (11):
Meer kroegen - Rambo Rimbaud - Kunstseks - Stemfraude - De Drukkerij

De Drukkerij

De Drukkerij staat te koop. De Drukkerij is het voormalige pand van welzijnsstichting De Drukkerij aan de Vijhestraat in Harderwijk. Harry Gerards is de eigenaar. Dikke Harry, de zoon van Peter Gerards van biljartcentrum Full House. Harry van de Big Bull, voor insiders. Vroeger heeft drukkerij Flevodruk nog in het pand gezeten, vandaar de naam. Flevodruk die in 1999 een prijs won als beste drukkerij van de wereld. Je merkt het al, het pand heeft een hele geschiedenis. Wie er niet allemaal binnen zijn geweest, het zou mooi zijn als er een fotoboek van uitgegeven kon worden. De tuin van De Drukkerij is enorm. Die ligt tegen de oude stadsmuur. Overstromingen van de Zuiderzee hebben bij De Drukkerij in de tuin geklotst. Dikke Harry heeft het pand van binnen verbouwd. Aanpassingen die eigenlijk niet mochten, en die ook niet functioneel waren. Sinds welzijnsstichting De Drukkerij weg is, is er eigenlijk niets zinnigs met het pand gedaan.

 

Drie jaar staat het gebouw al te niksen. Er wonen zwervers in. Er wordt brand in gesticht. Op een toplocatie in de Harderwijkse binnenstad. Een beetje hetzelfde verhaal als met café Brugge, een paar panden verderop. Dat staat ook al jaren leeg. Waarom is er niemand die zulke panden koopt? Waarom is er geen groep Harderwijkers die met z'n allen geld lapt? Een miljoen Euro wil de eigenaar voor De Drukkerij hebben. Honderd Harderwijkers die gelijk gezind zijn. Elk tienduizend Euro. Wat is nou tienduizend Euro? Dat is een doorsnee spaarrekening. Dat is een dubbeltje bovenop je eigen hypotheek. Dat is drie keer duur op vakantie. Dat is de begrafenis van je ouders, om het even oneerbiedig te zeggen. Een gemiddelde bruiloft. Dat zijn de onkosten van een avondje De Harder. Het vuurwerk op Aaltjesdag. Ik stel me een groep Harderwijkers voor die De Drukkerij koopt en er gebruik van maakt. Elke donateur mag er drie dagen per jaar wonen, feesten, bedrijf houden, de blits uithangen, zijn ouders uitluiden, een artiest inzetten of weet ik veel. Desnoods wordt het een gezamenlijke begraafplaats midden in de stad, van deze groep gelijkgezinden. Waarom niet? Alles beter dan een leegstaand spookhuis.

Jan(tje)
datum
Reageer: schrijf Jantje


Stemfraude

Ik heb gefraudeerd bij het stemmen op 6 maart. Jawel, ik durf het toe te geven, want de verkiezingsuitslagen zijn officieel goedgekeurd door het stembureau. Harderwijk zit dus met een foute uitslag. De gemeenteraadsverkiezingen zijn gemalverseerd, door mij persoonlijk.

In De Roef kwam op 6 maart al snel aan het licht dat er iets met het stemmen niet deugde, toen daar 's avonds de uitslagen bekend werden gemaakt. Het lukte niet om de officiële resultaten te presenteren. Eerst kwamen er foute getallen. Toen kwamen er cijferreeksen die niet compleet waren. Vervolgens kwamen er cijfers die verkeerd verstaan waren door de telefoon. Pas vrijdag wisten de ambtenaren het zeker: zo is er gestemd. Of die uitslagen stroken met de getallen die woensdagavond bekend werden gemaakt, dat zal altijd een geheim blijven.

Maar nu over mijn fraude. Die was niet vooropgezet. Ik liep het stembureau in met mijn stembiljet. Een mevrouw met strakgepolitoerd kapsel noteerde mijn naam. Een tweede oma in stijfgestreken bloese controleerde mijn adres. Toen kreeg ik een nummertje, waarmee ik naar een derde mevrouw liep. Ook zij was uit het mantelpakken-goededoelencircuit.

Nietsvermoedend bracht ik mijn stem uit. Vervolgens drukte ik op de ja-toets en het stemmen was gebeurd. Net toen ik weg wilde lopen riep de mantelpakkenmevrouw dat ik nogmaals moest stemmen. Ik vroeg haar waarom, want ik had maar één stembiljet ingeleverd. Ik had geen machtigingen van anderen bij me.

 

De mevrouw naast de stemmachine werd kribbig. Ik (uit de categorie dom stemvee) moest naar mevrouw (uit de welgestelde en dus beterwetende klasse) luisteren en gewoon mijn stem uitbrengen. Geen vragen stellen. 'U heeft twee bonnetjes ingeleverd, dus u moet twee keer stemmen,'' riep het kirrende mantelpak met een hete aardappel in de keel. ,,En schiet alstublieft op, want er staat een lange rij.''

Een satanische grijns verscheen op mijn gezicht. Verkiezingsfraude krijg je niet in de schoot geworpen. Maar in Harderwijk kan alles. Ik werd gedwongen om de boel te besodemieteren. Nou, dan werk ik daar graag aan mee. Mijn vinger ging met gezwinde spoed naar mijn kandidaat, die een welverdiende extra stem opstreek. Een beetje verbouwereerd, maar ook zeer voldaan verliet ik het stembureau. Als deze manier van werken de rest van de dag zo door zou gaan, dan had Harderwijk een zeer vertekende uitslag.

Of Harderwijk een geflatteerde uitslag heeft mag iedereen zelf uitmaken. Mijn kandidaat heeft niet gewonnen. Volgende keer moet ik een paar extra bonnetjes zien te scoren. Als ik toch fraudeer dan moet het maar op grote schaal.

Jan(tje)
10 maart 2002
Reageer: schrijf Jantje


Kunstseks

Heel even was Harderwijk een internationaal ontmoetingscentrum. Afgelopen weekend werd in Park3 een psychobillyfestival gehouden. Psychobilly is een muzieksoort die het midden houdt tussen punk en rockabilly, die wordt aangekleed met exotische haardrachten en flitsende kledingstukken. Fransen, Duitsers en Engelsen kwamen naar Harderwijk om van de muziek en van elkaar te genieten. En raar dat het was, heel geweldig. Kapsels waren met spuitbussen tegelijk opgestijfd. Hoe hoger de kuif, hoe stoerder de drager. Extra tatoeages werden voor de gelegenheid op de armen gezet.
Hoe bonter de biceps, hoe succesvoller de eigenaar. Sieraden met bosjes op de leren jacks gegespd. Hoe blinkender de jassen, hoe afgunstiger de blikken van de concurrentie. Een groepje kaalkoppen hoorde er ook bij. Als een gemuteerde versie van het psychobillyras liepen ze tussen de suikerspinnen en de hanenkammen rond. De lounge van Park3 zat vol. De zaal ook. Er werd gedanst. Woest en wild, met veel valpartijen. Op het podium stonden onafgebroken de contrabassen, die het belangrijkste instrument in psychobillymuziek zijn, opgeschilderd met vurige tongen. Een vuurspuwer braakte steekvlammen tegen het plafond.

 

Een schroeilucht verspreidde zich door Park3, dwars door de zoete lucht van joints. De vloer plakte van het pils. Achter de muzikanten draaiden eigenaardige filmpjes met in leer vastgebonden dames die klappen op hun billen kregen, met copulerende stelletjes en met een mevrouw die aan een grote penis sabbelde. Op het moment dat een luidruchtig slotakkoord van de muzikanten door de speakers klonk spoot de sperma over het doek. Geen psychobilly die schrok. Men keek nauwlijks. De porno was behang. Kunstzinnig vormgegeven seks om de gemoederen in een vreedzame stemming te brengen.
De baldies en de quiffes beukten op mekaar in tijdens het dansen, maar trokken elkaar behulpzaam van de vloer als er iemand ten val kwam. Na afloop dronken ze samen een biertje aan de bar. Duitse psychobillys probeerden Nederlands te praten. Zwolse muzikanten bedankten het publiek in het Engels, Nederlands, Duits, Frans, Spaans, Italiaans en koeterwaals. Zelden zo'n maf gezelschap meegemaakt in zo'n vreemde entourage. En dat in Harderwijk, de stad waar alles kan. Althans, zo was het voor een avond. De wrede intolerante wereld was ver weg. Het scheelde niet veel of iedereen gaf elkaar een kus toen het afgelopen was. Soms is de wereld anders dan hij op het eerste gezicht lijkt.

Jan(tje)
24 februari 2002
Reageer: schrijf Jantje


Rambo

Een groepje Harderwijkers pleit voor een plaquette ter nagedachtenis aan de Franse dichter Rimbaud. De plaquette moet op de muur van De Munt komen, de kazerne in de binnenstad waar vroeger soldaten werden gerecruteerd voor Indië. Ook Arthur Rimbaud is vanuit Harderwijk naar Indië vertrokken. Ooit. Meer dan honderd jaar geleden. Rimbaud Rimbaud. Wie in godsnaam is Rimbaud? Geen Harderwijker die het weet. 'Rambo?', vroeg iemand. Ja Rambo, de bokser die slechts twee woorden spreekt: 'oe!' en 'fuck'. Laten we die een monument geven in Harderwijk. Sylvester Stallone heeft tenslotte in zijn beroemde film Rambo 114 een scene zitten waarin de achtergrond erg aan Harderwijk doet denken.

Maar Rimbaud, who the fuck is Rimbaud? (Om het maar even met Rambo te zeggen). Een man die op zijn zeventiende mooie gedichten schreef in het Frans? Mijn Frans is niet super. Maar iets boven Ramboniveau. Gedichten in het Frans begrijp ik dus niet. Poëzie met de naam Illuminations heb ik nog nooit gelezen en daarmee schaar ik mij in een club van 40.000 Harderwijkers die evenmin Franse Rimbaudgedichten kent (van de 40.004 inwoners).

 

Ik wed dat zelfs de leraren Frans op de scholengemeenschappen Rimbaud nooit gelezen hebben. Net zo min als wij Nederlanders Vondel kennen.

Waarom dan een monument voor Rimbaud. Heeft de man een heldenrol gespeeld voor Harderwijk? Nee. Hij kwam zich melden bij het vreemdelingenlegioen, waaruit hij laf deserteerde zodra hij in Indië was geland. Een profiteur dus die op kosten van de Harderwijkse belastingbetaler naar verre oorden reisde. Heeft hij dan mooie gedichten geschreven in Harderwijk? Nee. De periode van dichten had Rimbaud al ruimschoots achter zich gelaten toen hij in Harderwijk arriveerde. Hij was verbitterd en maakte er een zooitje van. Nergens in de annalen van Harderwijk is zijn naam opgetekend. Hij heeft niets in Harderwijk gedaan dat aan hem doet herinneren.

Waarom dan een Rimbaudmonument in Harderwijk? Nee, doe dan nog liever een Rambomonument. De serie intelligente vechtfilms over Rambo heeft in Harderwijk de hoogste kijkdichtheid per hoofd van de bevolking, in de hele wereld. Of het moet Hierden zijn, waar Rambo nog meer fans heeft. Maar dat dorp hoort een beetje bij Harderwijk. Harderwijk, Rambocity. Oe! Fuck, wat is eigenlijk een plaquette?

Jan(tje)
17 februari 2002
Reageer: schrijf Jantje


Meer kroegen

De binnenstad van Harderwijk is al vele jaren een woelig uitgaanscentrum. Toen er nog een koloniaal werfdepot in de Oranje Nassaukazerne zat, zwierven er tientallen soldaten door Harderwijk. De horeca deed goede zaken. Kroegen zat. Bordelen zelfs. Hoewel deze bloeiperiode in de Harderwijkse geschiedenis al honderd jaar voorbij is heeft de binnenstad zijn oude glans nooit helemaal verloren. Nog steeds is de kroegdichtheid per hoofd van de bevolking best redelijk. Harderwijk heeft gezelligheid.

Maar er pakken dreigende wolken samen boven de knusse binnenstad. Kroegen sluiten. De een na de ander. Café 't Nippertje in de Smeepoortstraat is al jaren weg. Het café bij het voormalige busstation aan de Vitringasingel is afgebrand. Het Turkse café in de Schoenmakerstraat is gesloten na een matpartij tussen Koerden en Turken. Café Brugge in de Vijhestraat staat al twee jaar leeg. Deze bar zit op het drukste punt van het Harderwijkse uitgaanscentrum, de plaats waar het geld het hardste rolt. Maar nee, de tap is uitgedroogd. Over een paar weken doet ook café Obelix in de Bruggestraat (de vroegere Big Bull) zijn deuren dicht. Het naastgelegen biljartcentrum Full House zit al meer dan een jaar op slot. Steeds meer kroegen houden er mee op.

 

Enkele grootgeldbezitters kopen langzamerhand alle kroegen op en verbouwen ze tot winkels of tot gokhallen. Of ze laten de panden gewoon leegstaan. Ze denken: hoe minder kroegen, hoe rustiger Harderwijk wordt. Maar dat zien ze helemaal verkeerd. Als deze trend zo doorgaat loopt het compleet uit de hand in Harderwijk. Nog net zo veel stappers en jongelui lopen in het weekend door de Harderwijkse binnenstad. Grote groepen mensen kunnen nergens meer naarbinnen. Ze worden niet toegelaten of het is gewoon te druk. Vooral Marokkanen en Turken moeten buiten blijven. Bij discotheek 's Coninckskelder staat op de deur dat je niet in sportschoenen naarbinnen kan. Dat is een verkapte manier van zeggen dat Marokkanen en Turken buiten moeten blijven. Die groepen op straat vervelen zich te pletter. Het wordt onrustig. Vaker en vaker zijn er vechtpartijen. Als er nog meer kroegen dichtgaan, dan wordt de binnenstad een kookpan die zijn stoom niet kwijtkan. Die uit elkaar ploft.

Ik pleit voor een nieuwe politieke partij waar we op 6 maart op kunnen stemmen. De Partij van de Kroegen. De Staatkundige Bar Partij. Leefbare Binnenstad, Café Democraten, Tap66.

Jan(tje)
10 februari 2002
Reageer: schrijf Jantje


© Harderwijk Online