|
|
Jubileumfeest |
||
|
Deze week bestond Café Luxembourg aan de Smeepoortstraat in Harderwijk vier jaar. Het café bestaat al veel langer, maar sinds vier jaar staan de huidige uitbaters er in. Een jubileum om bij stil te staan, vier jaar. Memorabele datum. Geen kroegbaas in de wereld zal het verzinnen, maar de heren Luxembourg vonden het tijd voor een buitennissig feestje. Ze organiseerden een concert. Een leuk concert, van het maffe duo Black Market Audio, voor de gelegenheid uitgebreid tot trio. Hele vrolijke gekke muziek, maar verder nog niet echt iets vreemds aan de hand. Zoiets gebeurt wel vaker in horecaland, al is een concert op maandagavond in Harderwijk niet zo gebruikelijk. Luxembourg was stampvol. Bijna alle stamgasten en minder stammerige gasten waren aanwezig. Plus nog een zooitje volk dat op de aankondigingen van het concert waren afgekomen. En nu begint het rare deel van het verhaal. Iedereen kreeg gratis te drinken! Maakt niet uit wie je bent, doe mee met de vreugde. Bij binnenkomst kregen de feestgangers en ook de nietsvermoedende concertbezoekers een glas bubbelwijn onder de neus geduwd. |
En daarna was het gratis hijsen. Van het huis, zeiden de barkeepers steeds. Het personeel liep verkleed als indiaan, als Jimi Hendrix of als kikker rond. Een cowboy zwaaide met zijn pistool als hij een biertje bestelde en zette zijn revolver op hoofden van de feestgangsters. Iedereen had lol. Een grote lachende familie die er lustig op los danste. Zelden de laatste tijd zo'n leuk partijtje meegemaakt. Black Market Audio riep dat Luxembourg vijftien jaar bestond, maar dat kwam omdat de Utrechtse muzikanten niet konden geloven dat er zo'n uitbundig feest gegeven wordt voor een jubileum dat nog niet eens een jubileum is. Een van de kroegbazen bedankte het publiek. Compleet de omgekeerde wereld. Om een uur of twee stond iedereen buiten, dronken van de alcoholische versnaperingen, dronken van de feeststemming en dronken van verbazing. Er viel geen onvertogen woord. De kleine wereld die Luxembourg heette was voor één avond een gelukkige wereld. Hulde voor Luxembourg. Kan dit initiatief geen navolging krijgen? Het Dolfinarium bestaat dit jaar 37 jaar. Alle Harderwijkers een dag gratis naarbinnen, geheel verzorgd met cateringservice. De gemeente Harderwijk bestaat dit jaar 771 jaar. Reden voor een opmerkelijk jubileumfeestje lijkt me. Niemand hoeft dit jaar belasting te betalen. Het is zo makkelijk om de wereld gelukkig te laten zijn. Al is het maar voor even. |
|
|
|
||
Lucky Luke |
||
|
Weet je wat het gekke is? Er wordt al drie jaar gepraat over het mooier maken van de boulevard in Harderwijk en hij wordt alleen maar lelijker. Drie jaar heeft het gemeentebestuur het al over het opknappen van onze Strandboulevard, u weet wel, Harderwijks lelijkste straat met al die duizenden Dolfinariumauto's die er geparkeerd staan. Drie jaar lang worden ons de prachtigste plannen beloofd in de kranten. Maar er gebeurt helemaal niks. Niets. Zero. Er is zelfs nog niet het kleinste beginnetje gemaakt met het uitvoeren van de ideeën. Alle auto's zouden weg. Nou, ze staan er nog. Er zou een haven worden aangelegd op de plek van de parkeerterreinen. Geen haven te zien. Geweldig leuke terrassen zouden er komen. Er zijn alleen maar hele erge terrassen neergezet. Eerst over restaurant IJsselmeer. Leeg. Helemaal leeg. Er was al jaren weinig te beleven in die zaak, maar nu is het een ruïne geworden. Gebroken tafels staan er binnen. Kapotte kapstokken liggen over de vloeren verspreid. Op een toplocatie van Harderwijk. Dit visitekaartje waar alle toeristen langslopen. Dan over die ellendige frietkramen voor de Vischpoort. Het goedkoopste stukje Harderwijk van het ergste soort. Ze verkopen daar zulk ranzig voedsel dat zelfs de honden er met een boog omheen lopen. |
En, alsof het allemaal nog niet erg genoeg was, hebben we er een attractie bij op de boulevard. Vlakbij die kleffe zuurfrituren. Pal naast de Vischpoort, de oude trots van Harderwijk. Jaren geleden heeft een ondernemer daar illegaal een restaurant afgebroken. Hij bouwde er een redelijk tentje voor in de plaats met de naam Restaurant De Vischpoort en hij wachtte zijn tijd af. Die tijd is nu aangebroken. Meneer de ondernemer heeft de naam van zijn restaurant omgedoopt tot Bonanza. En meneer heeft drie vogelverschrikkers op het terras geplaatst, verkleed als cowboys. Manshoge poppen waar je ogen zeer van gaan doen. Walgelijk wat een smaak. Vreetschuur Bonanza. Welkom op de boulevard in Harderwijk, de promenade met wereldallure. De trotse stad is afgezakt tot kermisattractie. De strandboulevard in Harderwijk, de straat waar je harder wegholt dan je eigen schaduw. |
|
|
|
||
Terug die gulden |
||
|
|
Meer dan twintig procent omhoog in prijs. Bakje Italiaanse tomaten bij Albert Heijn: vier euro. Vorig jaar had echt geen mens daar acht gulden tachtig voor betaald. Nuonrekening dit jaar elke maand 154 euro en 29 eurocent. Tot twee cijfers achter de komma berekend. Vorig jaar bracht de elektragigant 'slechts'270 gulden in rekening. Dat is een kwart minder. Ik word er gek van. Iedereen heeft zijn prijzen aangepast, behalve degene die elke maand mijn salaris overmaakt. Kunnen we niet terug naar de gulden? Desnoods alleen in Harderwijk. De gemeente Harderwijk is de enige die zijn belastingaanslag dit jaar 'maar'met vijf procent heeft verhoogd. Laten we in Harderwijk de euro afschaffen en niet meedoen met die prijzengekte. Dan worden we een belastingparadijs, een vrijhandelsstad, een Hanzestad zoals we ooit waren. Een prijsenclave in het grote Europa dat gierend de inflatieafgrond in stort. Kunnen we de Gelderse Munt ook weer invoeren. Lekker onze eigen guldentjes maken. Leve Harderwijk, de Gulden Stad. |
|
|
|
||
Stinkstad |
||
|
Het is zomer en de stad Harderwijk loopt vol toeristen. Om eens na te gaan wat een ongelofelijke bende die lui 's avonds achterlaten moet u voor de gein eens 's morgens om zes uur over de Markt lopen en door de Donkerstraat. Dan kan u zien wat er allemaal weggeflikkerd is. Een grote teringzooi. Alsof er een bom in een vuilniscontainer is ontploft. Folders, ijscowikkels, chipszakken, bierflessen, condooms, kapotte paraplu's, drollen, verbogen fietswielen, glas, patatbakken, etensresten, limonadeblikjes, verpakkingsoverblijfselen, kledingstukken, maar vooral veel papier. Het is allemaal te vinden op de straat in de Harderwijkse binnenstad, vlak na zonsopgang. Slapende kroeglopers, honden, dwalende krantenbezorgers en verzopen katten dwalen doelloos langs elkaar. Niemand praat. Een eerste glazenwasser begint zijn werk te doen, uitglijdend over het natte afval. Een plas kots stinkt tussen de nieuwe rolgordijnen van de Hema. Harderwijk op z'n smerigst. |
Totdat daar heel monter een wagentje piepend het straatbeeld in kraakt. Een wit automobieltje in de vorm van een oorlogsbunker op wieltjes. Slaperig veegt de bestuurder zijn ogen uit. Hij drukt op een paar knoppen en rukt aan wat hendels. Hij draait zijn stuur en rolt een shagje. Twee ijzeren borstels aan het front beginnen knarsend rond te draaien. Snel Herstel, schreeuwt de zijkant van het wagentje. Uiterst traag beweegt het karretje door de lege winkelstraten. In gemiddelde toeristeden vallen soms doden als zulke ijzeren borstels een paar dronken zwervers overrijden, maar in Harderwijk is het nog niet gebeurd. Althans, de kranten hebben er nog nooit melding van gemaakt. Knierspend, zoemend, kleppend, zwalkend veegt het wagentje zich een weg. Een uurje later is de stad weer spik en span. Alle rotzooi opgezogen. Een piesend waterstraaltje verrraadt het spoor waar het witte karretje gereden heeft. Wat moest Harderwijk zonder deze ambtenaar met zijn stalen borstels? Deze held met gevaarlijk rijbewijs? Hulde! |
|
|
|
||